Franciszek Matuszczak (1900-1978)
Urodził się w dniu 25.04.1900 r. w Nowej Wsi Podgórnej jako syn Wojciecha i Michaliny z domu Błaszczyk. Uczęszczał do szkoły podstawowej, a od 1915 r. praktykował jako uczeń kupiecki w firmie Świderskiego w Miłosławiu.
Wcielony w marcu 1918 r. do Armii Niemieckiej zdezerterował z niej w listopadzie 1918 r. Służył w Grenadier-Regiment König Wilhelm I (2. Westpreußisches) Nr.7. Do domu po 11 listopada przybył z pełnym ekwipunkiem i uzbrojeniem.
W dniu 27.12.1918 r. wstąpił do oddziału wrzesińskiego, gdzie brał czynny udział w walkach o wyzwolenie Zdziechowy, Witkowa, Szubina i Budzynia do dnia 31.01.1919 r. pod dowództwem Władysława Wiewiórowskiego. Tam nabawił się zapalenia płuc. Następnie wcielony do Kompanii Jarocińskiej (2. Kompanii 12. Pułku Strzelców Wielkopolskich.) Walczył w miejscowości Zduny, Sulmierzyce, Odolanów, Czarny Las, Kępno od dnia 1.02.1919 r. do dnia 22.02.1919 r. pod dowództwem ppor. Praskiego. Służył w Wojsku Polskim do 1939 r. jako wachmistrz weterynarii.
W grudniu 1920 r. został przydzielony do Okręgowego Szpitala Koni w Poznaniu w celu ukończenia szkoły weterynaryjnej. Po jej skończeniu w 1923 r. został przydzielony do Zapasu Koni numer 2 w Wyrzysku. Tam był podoficerem weterynaryjnym w ambulansie. W 1925 r. ukończył kurs trychinoskopii w Toruniu a w 1926 r. został przydzielony do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu.
W wojnie 1939 r. służąc jako kawalerzysta przebył szlak wojenny z Garwolina do Lublina.
Dnia 15.10.1939 r. został aresztowany przez hitlerowców w Lublinie, a następnie w dniu 21.10.1939 r. udało mu się zbiec z obozu dla masowo aresztowanych i ukrywał się aż do chwili wyzwolenia.
Od 1.07.1945 r. został lekarzem dla zwierząt na stanowisku technika weterynarii we Wrześni, gdzie pracował do roku 1965 r. po czym został przeniesiony w stan spoczynku.
Żona Cecylia z d. Kasprowicz (6.04.1904 – 8.06.1987). Dzieci: Halina zam. Mokrzecka (13.05.1929 – 25.08.2006) i Eugenia zam. Mądrzak (28.05.1932 – 2.09.2023).
Franciszek Matuszczak mieszkał podczas wojny w Psarach Polskich, następnie przy ul. Szerokiej we Wrześni. Pracował wówczas jako stróż nocny. Po wojnie w związku z pracą na stanowisku weterynarza zamieszkał przy lecznicy we Wrześni.
Mianowany na stopień podporucznika, uchwała numer W8/72
Odznaczony:
- Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, uchwała Rady Państwa nr 08.29-0.353 z dnia 29.08.1968 r.
- Brązowym Krzyżem Zasługi
- Medalem X-lecia PRL
Zmarł we Wrześni w dniu 2.03.1978 r.
Uzupełnienia: Jarosław Dominik Górski
