Grzegorek Stefan

Stefan Grzegorek (1895-1979)

Urodził się w dniu 17 października 1895 r. w Kruszewie powiat Czarnków jako syn Ignacego i Rozalii z domu Hoffmann.

W latach 1902 do 1909 uczęszczał do czteroklasowej szkoły powszechnej. W 1905 r. brał udział w strajku szkolnym. Po ukończeniu szkoły mieszkał z rodzicami i pracował w gorzelni jako palacz. W dniu 10 maja 1915 r. został powołany do Armii Niemieckiej. Wcielony do 8. Kompanii Infanterie Regiment numer 49 w Gnieźnie był podczas walk dwukrotnie ranny: w 1915 i 1918 r. Walczył na froncie wschodnim i zachodnim, z którego powrócił do domu w grudniu 1918 r.

Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim od 6 stycznia 1919 r. walcząc w Czarnkowie w dniu 8 stycznia 1919 r. pod dowództwem ppor. Pokrywki i Walkowicach oraz Romanowie w dniu 13 lutego 1919 r. pod dowództwem ppor. Józefa Króla.

W maju 1919 r. został wcielony do 10. Kompanii 9. Pułku Strzelców Wielkopolskich pod dowództwem por. Masłeka i pełnił służbę na froncie w miejscowościach Lipiny, Sulmierzyce, Rawicz.

Od kwietnia 1920 r. brał udział w wojnie przeciw bolszewikom. Po zakończeniu działań wojennych do ukończenia wojny na froncie wschodnim.

Od 21.IV.1922 do 30.VIII.1939 Straż Graniczna i kolejno:

  • 1.04.1928-10.09.1936 Placówka I Linii Zawale Komisariat Śniatyń, Inspektorat Graniczny Kołomyja
  • 1.02.1934 zaszeregowany do XI grupy uposażenia
  • 10.09.1936-do wybuchu wojny Placówka I Linii Załucze, Komisariat Śniatyń, Inspektorat Graniczny Kołomyja.

Wybuch II wojny światowej spowodował wcielenie służb mundurowych w skład Wojska Polskiego. Z dniem wybuchu został wcielony do wojska, z którym 17 września przekroczył granicę rumuńską. Został internowany w Buzău. W listopadzie 1939 uciekł z internowania i udał się do Bukaresztu. Po otrzymaniu paszportu z polskiej ambasady wypłynął w nocy z 27 na 28 grudnia 1939 statkiem do Francji. We Francji tworzyły się wówczas polskie siły zbrojne. Tu został skierowany do obozu w Parthenay i przydzielony do2. Kompanii CKM 6. Pułku Piechoty. W maju 1940 r. wyruszył na front i podczas walk w dniu 10 kwietnia 1940 r. został ranny i przewieziony do szpitala Neufchâtel-en-Bray. Po opanowaniu terenu przez Niemców 16 kwietnia 1940 r. dostał się do niewoli, do Stalagu XIII w Fallingbostel, w Dolnej Saksonii, na północnym zachodzie Niemiec. Obóz został wyzwolony przez wojska amerykańskie 12 kwietnia 1940 r. Wkrótce wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych we Francji. Po demobilizacji 20 sierpnia 1947 r. powrócił do Polski.

Podjął pracę jako pracownik umysłowy w Urzędzie Celnym w Rzepinie i pracował tam do 31 grudnia 1964 r. a z dniem 1 stycznia 1965 przeszedł na emeryturę.

Z zawodu był robotnikiem. Ukończył I Kurs Nauki Obywatelskiej na Powszechnym Uniwersytecie Korespondencyjnym.

Zawarł związek małżeński z Barbarą Helak (31.10.1900 – 1.07.1991), z którą miał syna Bolesława (1.06.1930-30.03.2016).

Awansowany na stopień podporucznika, uchwała numer W 26/75.

Zmarł w dniu 13.09.1979 r. i został pochowany na wrzesińskim cmentarzu komunalnym.

Odznaczony:

  • Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, uchwała Rady Państwa z dnia 16.12.,1976 r.,
  • Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, uchwała Rady Państwa nr 02.27-0.258 z dnia 27.02.1976 r.
  • Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921
  • Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości,
  • Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę,
  • Odznaką Pamiątkową Straży Granicznej.
Stefan Grzegorek
Stefan Grzegorek
Stefan Grzegorek
(zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Stefan Grzegorek (zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Stefan Grzegorek - placówka Zawale
(zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Stefan Grzegorek – placówka Zawale (zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Stefan Grzegorek - cmentarz komunalny we Wrześni
(zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Stefan Grzegorek – cmentarz komunalny we Wrześni (zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)


Stefan Grzegorek – Życiorys

Ja niżej podpisany urodziłem się 17 października 1895, Kruszewo pow. Czarnków woj. poznańskie, syn Ignacego i Rozalii z domu Hofman.

Od 1902 do 1909 uczęszczałem do szkoły powszechnej, a w 1905 brałem udział w strajku szkolnym.

Od 1910-9.V.1915 przy rodzicach, pracowałem w gorzelni jako palacz. Od 10.V.1915 w wojsku zaborczym niemieckim do grudnia 1918.

Od 6.I.1919 powstaniec i ochotnik w 9. Pułku Strzelców Wlkp. brałem udział w powstaniu dnia 8.I.1919 w Czarnkowie, 13.II.1919 w Romanowie i Walkowicach.

W Czarnkowie walczyliśmy pod dowództwem ppor. Pokrywki, zaś w Walkowicach i Romanowie pod dowództwem ppor. Józefa Króla. Od maja 1919 byłem już w 10. Kompanii 9. Pułku pod dowództwem por. Masłeka na froncie Lipiny, Sulmierzyce, Rawicz, na froncie zachodnim. Od kwietnia 1920 do ukończenia wojny na froncie wschodnim.

Od 21.IV.1922 do 30.VIII.1939 Straż Graniczna. Od 1.IX.1939 już Wojsko Polskie.

17.IX.1939 przekroczyłem granicę wraz z wojskiem do Rumunii internowany w Buzău. W listopadzie 1939 uciekłem do Bukaresztu, zgłosiłem się w Ambasadzie Polskiej gdzie otrzymałem paszport, po 14 dniach otrzymałem wizę wyjazdową do Francji, a następnie przejazdową przez Jugosławię. W nocy 27/28.XII.1939 wyjazd statkiem greckim z portu Split do Francji i 2.I.1940 przybyliśmy do portu francuskiego Marsylia, stąd do Grenoble i dalej do Parthenay.

14.I.1940 umundurowany i przydzielony do 2. Kompanii CKM 6. Pułku Piechoty.

W maju 1940 na front, 10.VI.1940 ranny przewieziony do szpitala Neufchâtel-en-Bray i 16.VI.1940 dostałem się do niewoli. Przewieziony do Niemiec znalazłem się w Stalagu XI.B Fallingbostel [w Dolnej Saksonii, na północnym zachodzie Niemiec].

12.IV.1945 zwolniony przez wojska amerykańskie i powrót do Francji, 15.VI.1945 wstąpiłem do Polskich Sił Zbrojnych w obozie zbornym numer 3 Lille.

20.VIII.1947 zdemobilizowany i powrót do kraju. Od 24.I.1948 pracownik umysłowy w Urzędzie Celnym w Rzepinie, do 31.12.1964.

Od 1.I.1965 zwolniony na rentę emerytalną.

Nadmieniam, że w 1905 brałem udział w strajku szkolnym.

W 1921 wstąpiłem do P.P.R., 1948 P.P.S. od zjednoczenia P.Z.P.R.

Życiorys napisałem zgodnie z prawdą.

Grzegorek Stefan

Stefan Grzegorek – Życiorysshow less