Alojzy Kosiarkiewicz (1896-1940)
Urodzony 19 maja w Gnieźnie jako syn Adama i Władysławy Szulc.
W wojnie 1914-1918 był żołnierzem armii pruskiej, a następnie ochotnikiem w powstaniu wielkopolskim i walczył na froncie północnym.
W Polsce odrodzonej był podoficerem zawodowym i służył w różnych jednostkach, m.in.w Biedrusku w stopniu starszego sierżanta. W 1929 pracował w rejonowym Inspektoracie w Jarocinie, skąd został przeniesiony do rezerwy ze względu na zły stan zdrowia. W 1932 podpisał na własną odpowiedzialność kontrakt z Wojskiem Polskim i otrzymał przydział do 68 pp we Wrześni, gdzie był opiekunem i gospodarzem strzelnicy wojskowej w Podstolicach.
Wykazywał predyspozycje artystyczne (muzyka, malarstwo) i był członkiem Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego Pracowników Administracji Wojskowej (SPAW) Koło Września.
Podczas okupacji był członkiem Tajnej Organizacji Narodowej.
3.06.1920 ożenił się w Gnieźnie z Elżbietą Nitka (1900-1973). Przed wojną Kosiarkiewiczowie mieszkali przy ul. Poznańskiej 23, podczas wojny przy Poznańskiej 26 we Wrześni. Potem wdowa mieszkała przy Poznańskiej 25.
Zmarł 11 listopada 1940, na kilka godzin przed spodziewanym aresztowaniem przez gestapo.
Biogram pochodzi z Wrzesińskiego Słownika Biograficznego, autor: Wiesław Kubiak