Rau Ludwik

Ludwik Rau (1891-1940)

Urodził się 25 października w Turowie (pow. szamotulski) w chłopskiej rodzinie Władysława i Franciszki Nowak. W 1906 ukończył szkołę ludową w Brodach i wstąpił do szkoły przygotowawczej dla podoficerów w Wołowie na Śląsku.

Służbę wojskową w armii niemieckiej rozpoczął w 1909.

19 stycznia 1919 zdezerterował i zgłosił akces do powstania wielkopolskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 w składzie 68 pp.

Po wojnie ukończył kurs dowódców batalionów Centrum Wyszkolenia Piechoty DOW Poznań i objął dowództwo batalionu w 68 pp, będąc mieszkańcem Wrześni, a następnie został przeniesiony do 58 pp. W 1927 otrzymał stopień majora. Od 1931 był kwatermistrzem w 78 pp w Baranowiczach (obecnie Białoruś).

We wrześniu 1939 walczył prawdopodobnie w składzie 78 pp 20 dp i trafił do niewoli radzieckiej. Osadzony w Kozielsku, został zamordowany w Lesie Katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji w 1943 pod nr. 1542. Przy jego zwłokach znaleziono własnoręcznie wykonany kalendarz kieszonkowy z zakreśloną datą 12.04.1940 (lista transportowa bez numeru z datą 5 kwietnia 1940).

Jego nazwisko zostało umieszczone na Pomniku Katyńskim we Wrześni.

Biogram pochodzi z Wrzesińskiego Słownika Biograficznego, autor: Marian Torzewski

Odznaczenia:
Krzyż Walecznych
Złoty Krzyż Zasługi
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Ludwik Rau - symboliczny grób na cmentarzu komunalnym we Wrześni
(zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Ludwik Rau – symboliczny grób na cmentarzu komunalnym we Wrześni (zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)