Łabędzki Andrzej

Andrzej Łabędzki (1899-1987)

Urodził się 29.10.1899 w Marzeninie jako syn Franciszka i Anny z d. Owczarzak.

Pod koniec grudnia 1918 r. zgłosił się ochotniczo do kompanii organizowanej w Środzie Wlkp. Z tą kompanią uczestniczył najpierw w oswobodzeniu miasta Poznań i okolic a następnie w walkach pod Krotoszynem, Rawiczem, Bojanowem i Gostyniem. Kompania średzka po reorganizacji wojsk wielkopolskich weszła w skład 2. Batalionu 8 Pułku Strzelców Wlkp. Pułk został przerzucony do walk na froncie północnym. Tam Andrzej Łabędzki został postrzelony w nogę i trafił do szpitala w Kcyni. Od 1921 r. do 1928 r. pełnił służbę graniczną w Straży Celnej na granicy zachodniej m.in. w Placówce Straży Celnej „Mierzyn”.

W 1938 r. starał się o Medal Niepodległości. Wniosek odrzucono. Mieszkał wtedy w Gdyni.

Odznaczony został Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, Uchwała Rady Państwa nr: 04.03-0.306 z dnia 1974-04-03.

Zmarł 10.11.1987 i pochowany został na cmentarzu witomińskim w Gdyni.

Andrzej Łabędzki - cmentarz witomiński w Gdyni
Andrzej Łabędzki – cmentarz witomiński w Gdyni