Wróblewski Bolesław

Urodził się w Nekli w dniu 16.08.1895 r. jako syn Nepomucena i Pelagii z domu Zajączek.

Wstąpił 22.12.1918 do Rady Straży Bezpieczeństwa na terenie Nekli, organizując bojówki powstańcze. Po wybuchu Powstania Wlkp. pełnił obowiązki w Radzie Ludowej z bronią w ręku, przy utrzymaniu bezpieczeństwa publicznego w rejonie Nekli. Od 11.02.1919 został wcielony do 5 Kompanii Średzkiej i brał w niej udział w walkach w rejonie Kcynia – Nakło, pod dow. Stanisława Borysiaka. Z rejonu Kcynia kompania została przesunięta w okolice Rawicza, gdzie brał udział w walkach pod Rawiczem, Miliczem itd., do czasu włączenia kompanii do 8 Pułku Strzelców Wlkp.

Odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, uchwała Rady Państwa nr: 0/950 z dnia 30.07.1964 r.


Bolesław Wróblewski – Życiorys własny

Od roku 1901 do 1909 uczęszczałem do Szkoły Ludowej w Nekli. W roku 1911 rozpocząłem naukę zawodu fryzjerskiego w którym pracowałem do roku 1916.

W styczniu 1916 r. jako poddany niemiecki powołany zostałem do służby wojskowej w Armii Niemieckiej i przydzielony do pułku artylerii polnej w Jüterbog Lehr-Regiment der Feldartillerie-Schießschule (Szkolny Pułk Artylerii Polowej), skąd po przeszkoleniu wysłany zostałem na front wschodni, a stamtąd na front zachodni, gdzie przebywałem do końca I wojny światowej.

Z końcem grudnia 1918 r. zostałem zwolniony z wojska niemieckiego i przybyłem do Nekli. Wybuch Powstania Wielkopolskiego zastał mnie w Nekli, gdzie rozpoczęliśmy natychmiast organizować oddział piechoty, który wyruszył pod Szubin.

Ja jako artylerzysta nie zostałem włączony do tego oddziału. Pozostałem w Nekli pełniąc służbę w Straży Ludowej do 10.02.1919 r. W dniu 11 lutego 1919 r. wstąpiłem do I Kompanii Baonu Średzkiego, w której to kompanii pod dowództwem Borysiaka (dowódca Baonu Ludwik Rządkowski) byłem na froncie pod Nakłem, Miliczem i Rawiczem.

W dniu 1 maja 1920 r. zostałem zwolniony z wojska polskiego. W wojnie polsko bolszewickiej nie brałem udziału.

Wstąpiłem do administracji celnej i w dniu 8.05.1920 r. rozpocząłem praktykę w Urzędzie Celnym w Kępnie.

W urzędach celnych pracowałem do wybuchu II wojny światowej, ostatnio w Urzędzie Celnym w Zbąszyniu.

W czasie okupacji pracowałem w Zbąszyniu i Lublińcu. Po wyzwoleniu organizowałem wójtostwo i Powiatową Radę Narodową, a od 18 lutego 1946 r. kontynuowałem pracę w Urzędzie Celnym w Gubiniu, skąd przeszedłem w stan spoczynku.

Obecnie jestem rencistą i mieszkam w Międzyrzeczu. Pracuję społecznie w ZBoWiD i jako ławnik sądowy.

Tablica upamiętniająca powstańców wielkopolskich z Nekli i okolic (zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Tablica upamiętniająca powstańców wielkopolskich z Nekli i okolic (zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Tablica upamiętniająca powstańców wielkopolskich z Nekli i okolic (zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Tablica upamiętniająca powstańców wielkopolskich z Nekli i okolic (zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)