Urodził się 21.10.1895 r. w Żernikach k. Wrześni, syn rolnika Jakuba i Franciszki z d. Wojciechowskiej.
Podczas pierwszej wojny światowej został przymusowo wcielony do armii niemieckiej. W 1917 r. dostał się do niewoli rosyjskiej, z której powrócił w 1918 r.
Brał czynny udział w Powstaniu Wielkopolski z bronią w ręku w stopniu szeregowca. Od 27.12.1918 r. do 11.01.1919 r. w kompanii wrzesińskiej uczestniczył w potyczkach pod Wrześnią, Gnieznem, Zdziechową, Witkowem, Żninem i Szubinem. W walkach o Szubin zabrany do niewoli 12.01.1919 r., gdzie przebywał do roku 1920 w obozie jenieckim Altdamm.
Posterunkowy policji państwowej w Poznaniu.
Podczas kampanii wrześniowej w 1939 r. walczył w Rejonie Umocnionym Hel, gdzie dostał się 2.10.1939 r. do niewoli. Przebywał w obozie jenieckim Stalag II A w Neubrandenburgu do 02.08.1940 r. Nr jeniecki 12019.
Zawarł związek małżeński 13.10.1962 r. w Kościanie z Jadwigą Szczepaniak.
Zweryfikowany przez Związek Powstańców Wlkp. 17.01.1935 r. pod numerem 14135.
Uchwałą Rady Państwa odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym – uchwała Rady Państwa nr: 12.04-0.1026 z 4.12.1958 r.
Zmarł 06.10.1984 r. Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Kościanie.
Urodzony dnia 21 października 1895 w Żernikach pow. Września z ojca Jakóba matki Franciszki z domu Wojciechowska zamieszkałych w Słomowie pow. Września. Wyznania rzymsko-katokickiego narodowości i obywatelstwa polskiego.
Od szóstego roku życia uczęszczałem do szkoły ludowej w Słomowie pow. Września, mam znajomość języka polskiego i niemieckiego w mowie i piśmie.
W czasie wojny światowej byłem powołany do wojska niemieckiego dnia 11 listopada 1914 r. pełniąc służbę przy poczcie polowej korpusu Poznańskiego aż do popaścia się do niewoli rosyjskiej w roku 1917.
Po powrocie z niewoli w roku 1918 zostałem z wojska niemieckiego zwolniony, udałem się w strony ojczyste, gdzie dnia 27 grudnia 1918 r. wstąpiłem jako ochotnik do kompanii powstańców w Wrześni. Pod dowództwem porucznika Wł. Wiewiórowskiego brałem udział w walkach powstańczych i niepodległość. Dnia 28 grudnia 1918 r. zdobywałem koszary wojsk niemieckich w Wrześni, walczyłem w Gnieźnie, pod Zdziechową, zdobywałem Żnin i Szubin. Dnia 9 stycznia 1919 r. w walce o Szubin popasłem się do niewoli niemieckiej, początkowo uwięziono mnie w Bydgoszczy, następnie wywieziono do obozu jeńców w Altdamm (Niemcy) skąd dnia 19 marca 1919 r. ulotniłem się, podążyłem do Wrześni i ponownie wstąpiłem do kompanii powstańców. Z powodu iż nie mogę zapodać wszystkich dat walk powstańczych powołuje się na świadków razem ze mną walczących ś.p. porucznika Wł. Wiewiórowskiego który padł od kuli nieprzyjacielskiej pod Szubinem, sierżanta Robakowskiego szefa kompanii powstańców, Gibowskiego Jana poster. pol. państw. w Gnieźnie, Nowakowskiego Walentego, Lange Stefana i Porowskiego wszyscy zamieszkują w Wrześni.
W miesiącu czerwcu 1920 zgłosiłem się jako ochotnik na front rosyjski, otrzymałem przydział do 3 baonu zapasowego wojsk kolejowych w Jabłonnie pod Warszawą, walczyłem w pociągu pancernym Reduta-Ordona pod Rohatynem i Stanisławowem. Dnia 12 XII 1920 r. zostałem zwolniony z szeregów wojska polskiego.
Po zwolnieniu z wojska zgłosiłem się do Policji Państwowej w Poznaniu, zostałem przyjęty dnia 15 lipca 1921 r. gdzie dotychczas spełniam mój obowiązek.
Proszę Szanowny Zarząd Kapituły Orderów o przyznanie mu Krzyża odrodzenia niepodległości Polskiej.
Kaźmierczak Stanisław
Dokument z 1933 r. Źródło: WBH, Akta odznaczeni owe 1918-1939, sygn. Odrzuc. 12.06.1935 Kaźmierczak Stanisław
