Lorek Walenty

Walenty Lorek (1898 – 1971)

Urodził się 11 lutego w m. Olbina (pow. rawicki) jako syn rolnika Wawrzyńca i Antoniny Janury. Ukończył szkołę powszechną i kurs handlowy. W 1914 wyjechał do Westfalii. gdzie pracował w przemyśle i uczył się muzyki.

Od marca do grudnia 1918 służył w armii pruskiej w 159 batalionie w Mülheim.

28 grudnia 1918 wstąpił ochotniczo do oddziału powstańczego w obwodzie Poznań-Wschód i brał udział w zdobywaniu Cytadeli oraz lotniska na Ławicy.

W styczniu 1919 otrzymał przydział do 1 pułku rezerwowego, przemianowanego na 10 pułk strzelców wielkopolskich (68 pp). W 1919 walczył w obronie Lwowa, a w 1920 w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1921 otrzymał przydział sierżanta zawodowego-orkiestranta. Grał na tubach i basach. Służył w orkiestrze 68 pp we Wrześni i do 1939 był zastępcą kapelmistrza Antoniego Szała.

Brał udział w kampanii wrześniowej. W 1941 został aresztowany przez gestapo pod zarzutem przygotowań do zdrady stanu i poddany brutalnemu śledztwu w więzieniach we Wrześni i w Trzemesznie. Więziony był od listopada 1941 do maja 1942, kiedy zwolniono go z braku dowodów winy.

Po wyzwoleniu pracował jako urzędnik w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej we Wrześni. W latach 1951-1961 był etatowym muzykiem w Wielkopolskiej Symfonicznej Orkiestrze Objazdowej w Poznaniu. Grał głównie na wiolonczeli, ale także na instrumentach dętych.

W 1961 przeszedł na emeryturę. Był żonaty z Anną Makowską i miał syna Edwarda.

Zmarł 5 sierpnia 1971 w Gdyni.

Biogram pochodzi z Wrzesińskiego Słownika Biograficznego, autor: Roman Nowaczyk (Stańczyk)

Walenty Lorek - cmentarz parafialny we Wrześni
(zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Walenty Lorek – cmentarz parafialny we Wrześni (zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)