Maciejewski Stefan

Służył w Kompanii Miłosławskiej wchodzącej w skład Batalionu Wrzesińskiego.

Urodził się w dniu 23.08.1901 r. w Miłosławiu jako syn obuwnika Stanisława i Stanisławy z domu Kowalewskiej.

Dnia 28.12.1918 r. wstąpił jako ochotnik do oddziałów powstańczych i brał czynny udział w walkach w Inowrocławiu, pod Gniewkowem i Janikowem.

Zmarł w Szczecinku w dniu 23.03.1968 r.

Odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, uchwała Rady Państwa nr 05.02-0.301 z dnia 2.05.1958 r.


Życiorys

Szczecinek, dnia 21.III.1963 r.

Stefan Maciejewski
Szczecinek
ul. Polna 20

Urodziłem się w dniu 23 sierpnia 1901 r. w m. Miłosław pow. Września, Wielkopolska, jako syn Stanisława Maciejewskiego i tegoż małżonki Stanisławy z domu Kowalewskiej.

Od 1.IV.1907 r. zacząłem uczęszczać do Szkoły Powszechnej w Miłosławiu, a po ukończeniu takowej, to jest 7 klas, poszedłem do Gimnazjum Mateusza we Wrocławiu, gdzie ukończyłem 6 klas gimnazjalnych. Następnie wstąpiłem jako wolny słuchacz do Akademii Leśnej w Eberswaldzie, gdzie studiowałem przez 2 lata.

W listopadzie 1918 r. wstąpiłem do Rady Robotników i Żołnierzy, która w grudniu 1918 r. przeistoczyła się w Powstańców Wielkopolskich [po wybuchu powstania członkowie Rady wstąpili do oddziałów powstańczych].

Jako powstaniec wielkopolski brałem czynny udział w walkach o Inowrocław, Szubin, oraz pod Rynarzewem, Janikowem, Tarkowem i Gniewkowem.

W końcu marca 1919 r. wcielono nas wszystkich powstańców do regularnych oddziałów wojsk wielkopolskich. Z początkiem stycznia 1920 r. przekazano mnie do Sztabu Armii gen. Hallera w Skierniewicach, gdzie otrzymałem przydział do Dowództwa Frontu Pomorskiego-Sekcji Transportów Wojskowych. Po przejęciu przez nas Pomorza pracowałem
początkowo w O.K.T.W. Pomorze w Gdańsku, następnie w Dowództwie Dworca Gdańsk a w końcu w N.T.W. Tczew, skąd 28.XI. 1920 r. zostałem na rozkaz O.K.T.W., jako rocznik 1901, bezterminowo urlopowany.

W dniu 1.01.1921 r. wstąpiłem do państwowej służby leśnej w Dyrekcji Lasów Państwowych w Poznaniu, przy której kończyłem wszystkie wymagane egzaminy państwowe.

Druga wojna światowa zastała mnie na stanowisku nadleśniczego w lasach miasta Gąbina. Na stanowisku tym pozostawałem do 28.04.1942 r. i będąc ścigany przez Gestapo, zbiegłem tegoż dnia do byłej Generalnej Guberni w obawie przed ponownym aresztowaniem, albowiem w okresie 1941-1942 siedziałem 7 miesięcy jako więzień polityczny nr 2110 w obozie koncentracyjnym w Inowrocławiu. W byłej Generalnej Guberni objąłem
stanowisko gajowego w lasach majątku Teresin w powiecie Sochaczew pod przybranym nazwiskiem „Marciniak”, gdzie pozostawałem do dnia 11.11.1942 r., kiedy to Niemcy wpadli na trop mego właściwego nazwiska, co zmusiło mnie do ucieczki. Ukrywałem się w Warszawie i miejscowości Mordy w powiecie Siedlce. W dniu 1.08.1943 r. objąłem stanowisko leśniczego w Nadleśnictwie Mordy, pod właściwym moim nazwiskiem, gdzie w lipcu 1944 r. doczekałem się oswobodzenia przez armię sojuszniczą.

Dnia 8.01.1947 r. przeniósł mnie obywatel Minister Leśnictwa na własną prośbę do Dyrekcji Lasów Okręgu Bałtyckiego w Szczecinku, w której pracowałem do 30.06.1961 r. (ostatnio na stanowisku inspektora) – gdyż po przebytym zawale mięśnia sercowego przeszedłem z dniem 1.07.1961 r. na rentę inwalidzką.

Posiadam następujące odznaczenia wojskowe:

  • Odznaka Pamiątkowa Wojsk Wielkopolskich nadana w 1922 r.
  • Odznaka Pamiątkowa Dowództwa Frontu Pomorskiego nadana w 1926 r.
  • Medal Niepodległości nadany w 1937 r.
  • Krzyż Powstańców Wielkopolskich nadany w 1958 r.
  • Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 r. nadany w 1959 r.

Stefan Maciejewski
Szczecinek ul. Polna 20

życiorys – Stefan Maciejewski