Adamczak Andrzej

Andrzej Adamczak (1890-1974)

Urodził się 21 listopada 1890 w Jeziorkach k. Poznania jako syn Michała.

Należał do współorganizatorów oddziału powstańczego ppor. Kopy w Dopiewie koło Poznania – od 27.12.1918. W składzie tego oddziału brał udział z bronią w ręku (jako dowódca plutonu) w działaniach bojowych o Wolsztyn, dalej w działaniach pod Zbąszyniem, Łomnicą, Kcynią, Rynarzewem – do 20.02.1919. Po zakończeniu Powstania oddział ten wszedł do składu l rez. pułku strz. wlkp. – późniejszego 10 p. strz. wlkp.(68 pp.).

Do 1939 był zawodowym podoficerem w 68 pp we Wrześni w stopniu st. sierżanta. Pełnił różne funkcje, w tym szefa kompanii.

W 1941 został na terenie Wrześni aresztowany przez gestapo pod zarzutem uczestnictwa w konspiracji (Tajna Organizacja Narodowa). Przeszedł bardzo ciężkie śledztwo w więzieniu w Trzemesznie, ale nie ujawnił niczego. W 1942 został skazany na pobyt w karnym obozie pracy w Ramsheid.

Do kraju powrócił w 1948 i podjął pracę w dziale zbytu ZWG Tonsil.

Był żonaty z Marianną Szymankiewicz primo voto Wojciechowską i miał dwóch synów: Zenona i Mariana.

Członek ZBoWiD – Koło Września.

Odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, Uchwała Rady Państwa nr: 02.19-0.46 z dnia 1958-02-19

Zmarł 22 listopada 1974 r. i pochowany jest na cmentarzu komunalnym we Wrześni.

Biogram pochodzi z Wrzesińskiego Słownika Biograficznego, autor: Roman Nowaczyk (Stańczyk) uzupełniony o informacje dotyczące udziału w Powstaniu Wielkopolskim (http://powstancy-wielkopolscy.pl)

Andrzej Adamczak – cmentarz komunalny we Wrześni (zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)