Dębicki Jan

Jan Dębicki (1897-1972)

Ur. 31 grudnia w Borzykowie jako syn Wawrzyna i Katarzyny Baranowskiej.

W 1914 został powołany na ćwiczenia w Gorzycach k. Miłosławia i wysłany na front. Walczył w Rumunii, a następnie został przerzucony na front francuski, gdzie miał przydział strzelca wyborowego. Odniósł poważne rany i był poddany leczeniu szpitalnemu. Został ujęty przez Prusaków jako dezerter i tylko dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności uniknął rozstrzelania.

We Wrześni zgłosił się ochotniczo do batalionu powstańczego i brał udział w walkach na froncie północnym.

Po powstaniu walczył w wojnie polsko-bolsze wickiej.

Na początku kampanii wrześniowej odmówiono mu rejestracji w Wojskowej Komendzie Uzupełnień w Gnieźnie z powodu braku umundurowania i broni. W czasie okupacji pracował w Urzędzie Stanu Cywilnego w Borzykowie, a po wyzwoleniu prowadził gospodarstwo rolne.

Był członkiem rządu Banku Spółdzielczego oraz pełnił funkcję ławnika sądowego.

Był żonaty ze Stanisławą Pietrygą i miał z nią sześcioro dzieci: Zygmunta, Marię, Teresę, Edwarda, Stanisława i Florentynę.

Odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, Uchwała Rady Państwa nr: 12.31-0.1064 z dnia 1958-12-31.

Zmarł w Borzykowie i został pochowany 24 grudnia 1972 na Cmentarzu Parafialnym w Kołaczkowie.

Jan Dębicki
(zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Jan Dębicki (zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Jan Dębicki - cmentarz w Kołaczkowie
(zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Jan Dębicki – cmentarz w Kołaczkowie (zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)

Biogram pochodzi z Wrzesińskiego Słownika Biograficznego, autor: Roman Nowaczyk (Stańczyk)