Dybalski Antoni

Antoni Dybalski (1891 – 1980)

Urodził się w dniu 2.01.1891 r. w Budach jako syn Franciszka i Franciszki z domu Nachowiak.

Powołany do służby w Armii Niemieckiej służył podczas I wojny światowej w stopniu Musketier w 12. Kompanii Infanterie-Regiment nr 67 w Metzu, gdzie podczas walk w dniach od 5 do 8.12.1914 r. został ciężko ranny. W niemieckim wojsku służył 4 lata 13 dni na froncie zachodnim.

W grudniu 1918 brał udział w Powstaniu Wlkp. najpierw na terenie Czeszewa przy rozbrajaniu Niemców, a następnie wyruszył z kompanią powstańczą pod Szubin i Nakło. Służył w Kompanii Miłosławskiej wchodzącej w skład Batalionu Wrzesińskiego.

Mieszkał w Czeszewie, ożenił się z Rozalią z domu Dobra (1888 – 1970), z którą miał dzieci Władysława, Czesława i Bronisława. Z zawodu był rolnikiem. Był inwalidą wojennym.

Awansowany na stopień podporucznika, uchwała nr W 38/72.

Zmarł w dniu 7.03.1980 r. w Czeszewie i został pochowany na czeszewskim cmentarzu.

Odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, uchwała Rady Państwa nr 08.01-0.716 z dnia 1.08.1958 r.

Antoni Dybalski - cmentarz w Czeszewie
Antoni Dybalski – cmentarz w Czeszewie