Kaczmarek Roman

Roman Kaczmarek (1901-1983)

Urodził się 27.07.1901 we Wrześni jako syn Andrzeja i Marianny Spychały.

W 1918 wstąpił do oddziałów powstańczych i brał udział w walkach pod Zdziechową i Rynarzewem, a następnie pod Bydgoszczą i Lesznem.

Po powstaniu został powołany do 69 pp w Gnieźnie i pozostawał w wojsku do 1924. W tym roku rozpoczął naukę zawodu u dr. Mariańskiego w Poznaniu i pracował w jego zakładzie dentystycznym do 1932. Od kwietnia 1932 był zatrudniony w gabinecie Leona Balcerka we Wrześni jako technik dentystyczny.

Kampanię wrześniową odbył w macierzystym pułku i został ranny pod Sochaczewem. Przebywał w szpitalu w Równem, gdzie trafił do niewoli sowieckiej. Po wymianie jeńców trafił do obozu jenieckiego w Neubrandenburgu.

Po powrocie do Wrześni w 1940 pracował u dentysty Niemca Rohnera.

Po wyzwoleniu prowadził własny gabinet dentystyczny, a następnie uzyskał tytuł uprawnionego technika dentystycznego i został zatrudniony we wrzesińskim ośrodku zdrowia.

Był żonaty z Wandą Malinowską i miał z nią troje dzieci: Bożenę, Bogdana (Wojciecha) i Jana.

Zmarł 07.10.1983 roku i został pochowany na cmentarzu komunalnym we Wrześni.

Należał do Związku Powstańców Wielkopolskich – Koło we Wrześni, a następnie do miejscowego Koła ZBoWiD.

Odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym Uchwała Rady Państwa nr: 04.04-0.119 z dnia 1958-04-04

Biogram pochodzi z Wrzesińskiego Słownika Biograficznego, autor: Roman Nowaczyk (Stańczyk)

Roman Kaczmarek - Orędownik Wrzesiński rok 1930
Roman Kaczmarek – Orędownik Wrzesiński rok 1930
Roman Kaczmarek - Orędownik Wrzesiński  nr 85 z dnia 26.07.1930
Roman Kaczmarek – Orędownik Wrzesiński nr 85 z dnia 26.07.1930
Orędownik Wrzesiński nr 98 z 21.08.1924 r. - Towarzystwo Powstańców i Wojaków we Wrześni
Orędownik Wrzesiński nr 98 z 21.08.1924 r. – Towarzystwo Powstańców i Wojaków we Wrześni
Roman Kaczmarek - cmentarz komunalny we Wrześni
(zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)
Roman Kaczmarek – cmentarz komunalny we Wrześni (zdjęcie udostępnił Remigiusz Maćkowiak)